Voor wie op 31 januari 2008 ouder is dan 18 jaar is er categorie C met als thema "Keerzijde". Met de absolute vrijheid om te doen met dit thema wat men wil.
De hoofdprijs bedraagt 250 euro en er zijn naturaprijzen voor nog twee laureaten.

Je gedicht moet ons bereiken voor 31 januari 2008. 31 januari is Nationale Gedichtendag (zie ook www.gedichtendag.org of www.poeziecentrum.be).

Hoe stuur je het op?

Elke deelnemer mag maximum drie originele Nederlandstalige gedichten inzenden. Deze gedichten mogen nog niet eerder gepubliceerd of bekroond zijn.
Op de achterzijde van je gedicht schrijf je een schuilnaam en je echte geboortedatum.
En je moet ze in vijfvoud, samen met drie postzegels van het gangbare tarief, opsturen naar Jotie T’Hooft Poëzieprijs, Gentstraat 115, B-9700 Oudenaarde.
Bij je gedicht of gedichten voeg je ook een dichtgekleefde omslag met op de buitenkant je schuilnaam en binnenin een blad met daarop je echte naam, adres, telefoonnummer en eventueel e-postadres.

Op vrijdag 9 mei 2008, de verjaardag van Jotie, worden de winnaars bekendgemaakt. Alle deelnemers zullen uitgenodigd worden op deze prijsuitreiking. De winnaars worden persoonlijk gecontacteerd.

Jury

De leden van de jury zullen het schoonste gedicht kiezen.
De uitspraak van de jury is bindend. De jury eigent zich het recht toe deelnemers te weigeren of prijzen niet toe te kennen als er onregelmatigheden worden vastgesteld. Elke deelnemer onderwerpt zich aan dit reglement.

Keerzijde

Oud en angstig wijf
in een te jong, te mager lichaam.
Liplezen leerde ik ook in de lauwte
waar je halfdood te slapen ligt
mond van ijs aan droomruiten gekleefd.

De ogen zijn soms toe, moede bloemen
die doofden in saus van avondrood
en ochtendtranen. Vleugels daarover
broos aan het granieten ei van de schedel.

Keerkringend lijf, oppervlak van hoeveel vijvers,
van hoeveel hitte en bederf de gretige bron. Droom
van genadiger borsten maar ontwaak tussen heupen
hard aan een bijster lijf of geranselde benen.

Volregende vrouw waarin het water stil
is komen te staan en hoorbaar is
slechts het dunne bloed, niet te stelpen
door eenvoud van aderen en het warrige warse hart.

Dat het lichaam, dit de ziel, schemerig ertussen
door ons hardnekkig mens genoemd.
Ik denk dat niets nog standhoudt in de man
waarin eens de verharding van je kanker is begonnen.